در کشورهایی با درآمد متوسط، از هر 100 دانش آموزی که به تحصیل ابتدایی می روند، 90 نفر تحصیلات ابتدایی، 61 نفر تحصیلات متوسطه و فقط 35 نفر دبیرستان را تمام می کنند. به این معنی که یک سوم از جوانان بین فاصله ابتدایی تا دبیرستان، آموزش را ترک می کنند.
بحران هایی در آموزش وجود دارد. کیفیت و کمیت آموزش و پرورش به طور گسترده ای درداخل و میان کشورها با یکدیگر متفاوت است. صدها میلیون کودک در سراسر جهان بزرگ می شوند حتی بدون اینکه اساسی ترین مهارت زندگی را بیاموزند.
گزارش جهانی توسعه 2018، مسایل مختلفی از اقتصاد تا علوم اعصاب را برای کشف این مساله بررسی می کند و نشان می دهد که پیشرفت هایی در بعضی کشورها رخ داده است.
این گزارش چندین استدلال برای ارزش آموزش ارائه می دهد. واضح ترین آن ابزار قدرتمند برای افزایش درآمد است. هر سال تحصیلی اضافی، درآمد فرد را 8 تا 10 درصد افزایش می دهد؛ مخصوصا برای زنان. آزمایش های طبیعی از کشورهای مختلف، مانند هندوراس، اندونزی، فیلیپین، ایالات متحده و کالیفرنیا، نشان می دهد که تحصیلات واقعا باعث افزایش درآمد می شود. آموزش بیشتر همچنین با زندگی طولانی تر و سالم تر مرتبط است و به طور کلی مزایای پایدارتری برای فرد و جامعه دارد.
به رقم مزایای بالقوه، جوانان در مسیر تحصیلی خود راه های مختلفی را دنبال می کنند. در کشورهایی با درآمد متوسط، از هر 100 دانش آموزی که به تحصیل ابتدایی می روند، 90 نفر تحصیلات ابتدایی، 61 نفر تحصیلات متوسطه و فقط 35 نفر دبیرستان را تمام می کنند. به این معنی که یک سوم از جوانان بین فاصله ابتدایی تا دبیرستان، آموزش را ترک می کنند.
این تنها مقدار آموزش نیست که مهم است، بلکه کیفیت آن هم مهم است. به تازگی «مجموعه داده های جهانی در کیفیت آموزش» به روز شده و نشان می دهد که بیش از 60 درصد از دانش آموزان ابتدایی در کشورهای درآمد و متوسط در دستیابی به حداقل مهارت در ریاضیات و خواندن شکست خورده اند. در مقایسه با کشورهای با درآمد بالا، تقریبا تمام کودکان به این سطح در مدرسه ابتدایی می رسند.
نه تنها نابرابری در تمام جهان وجود دارد، بلکه در مدل این نابرابری هم تفاوت هایی دیده می شود. قابل توجه ترین نتیجه فقر است. تقریبا یک کودک از 3 کودک زیر 5 سال در کشورهای کم درآمد و متوسط، از لحاظ فیزیکی مشکل دارند و معمولا به علت سوتغذیه مزمن است. این نوع محرومیت، تاثیرات طولانی مدت بر رشد مغز دارد.
