شهر خودروهای بدون راننده چه فرقی با شهرهای کنونی دارد؟
برنامهریزان شهرهای آینده شهرها را جور دیگری خواهند ساخت. این شهرها مملو از بزرگراهها و میانبرهایی است که نه برای ماشینها، که برای آدمها طراحی شدهاند.
آینده نگر/ منبع: مجله وایرد
برای احساس كردن روح یک شهر نباید دنبال مجسمهها یا موزههایش باشید، باید به خیابان بروید. نبض زندگی شهری در فضاهای مشترک آن میزند. در طول سده اخیر، خودروهای شخصی بر این فضا مسلط شدهاند و خیابانها و محیط دور و بر را شکل میدهند. راهها عریض و مستقیماند تا سفر سریع امکانپذیر باشد. چهارراهها تحت نظارت قرار دارند تا از افرادی که حواسشان به ماشینها نیست محافظت شود. کسبوکارها نزدیک فضاهای باز قرار گرفتهاند تا مشتریان راحتتر ماشینهایشان را پارک کنند. بخشهای مهمی از شهرها اصلا مناسب افراد پیاده نیست.
اما حالا که کمکم ماشینها شروع به راندن خودشان میکنند، میشود پیشبینی کرد که این روند تغییر میکند. برنامهریزان شهرهای آینده شهرها را جور دیگری خواهند ساخت. این شهرها مملو از بزرگراهها و میانبرهایی است که نه برای ماشینها، که برای آدمها طراحی شدهاند. شهرهای آینده ممکن است اینشکلی باشند:
۱:شاهراه
خیابان اصلی در شهرهای آینده وجود خواهد داشت تا ترامواها و اتوبوسهای بدون راننده بتوانند افراد را بهسرعت به مقصدشان برسانند، اما به تعداد زیادی از این شاهراهها نیاز نخواهیم داشت. تکنولوژی خودروهای خودکار هیچوقت بینقص نخواهد شد، به همین خاطر محدودکردن خیابانهایی که در آن ماشینها میتوانند سریع بروند میتواند آمار تصادفات را پایین بیاورد.
۲: فضای سبز
حتی مقدار کمی رنگ سبز – یک درخت این طرف خیابان، یک پارکلت آن طرف – میتواند سلامت روانی شهروندان را بهبود ببخشد. خبر خوش اینکه در شهرهای آینده چون تعداد خودروهای شخصی پایین میآید جای بیشتری برای طبیعت خواهد بود. در شهرهای آینده آب بیشتری در شهر جریان خواهد داشت و پیادهها در کنار رودها احساس بهتری خواهند داشت.
۳:آشیانه و کندو
شهری را تصور کنید که در آن خودروها کنار خیابان پارک نمیکنند و خبری از پارکینگهای عظیم چندطبقه نیست. البته پارکینگها کاملا از بین نخواهند رفت. از طرفی در ساعاتی از روز مردم کمتر به تاکسی نیاز دارند و فعال بودن این تاکسیها در ساعتهای خلوت هزینه زیادی روی دوش شرکت تاکسیرانی میگذارد. اینجا آشیانهها وارد معادله میشوند. در نقاط مختلف شهر محلهای توقف خواهیم داشت که در آن تاکسیهای بدون استفاده برای ساعاتی آرام میگیرند. «کندو»های بزرگتری هم خواهیم داشت که تاکسیها را برای شارژ و تعمیر به آنجا میفرستیم.
۴:مالیات بر صندلی خالی
وقتی شهرداریها نمیتوانند از پارکینگها و جریمه رانندههای خاطی پول دربیاورند باید به راههای تازهای برای تامین بودجه فکر شود. یکی از این راهها مالیات بستن بر صندلیهای خالی در خودروهای شخصی بدون راننده است. این مالیات به طور خودکار به صورت دقیقهای حساب میشود و باعث روانتر شدن ترافیک خواهد شد.
۵:ایستگاه تاکسی
در جادهها و خیابانهایی که برای تاکسیهای بدون راننده طراحی شده، نیاز نیست افراد در خیابان منتظر تاکسی باشند. ایستگاهها برای سوار و پیادهشدن به وفور در سراسر شهر پخش شده و به این ترتیب شکل تاکسی گرفتن افراد متحول خواهد شد. احتمالا ایستگاه تاکسی شبیه ایستگاه اتوبوس یا مترو خواهد بود.
۶:پایان منطقهبندی
قوانین محدود ارتفاع ساختمانها با این هدف به وجود آمده بودند تا جلوی ترافیک و کمبود پارکینگ را در مناطق خاص بگیرند. در شهر بدون راننده دیگر مشکل ترافیک و پارکینگ وجود ندارد و قوانین منطقهبندی (Zoning) آسانگیرانهتر خواهند بود.
۷:شهر بدون علامت
علامتها و دوربینهای بررسی سرعت مجاز، چراغ قرمز، علامت گردش به چپ ممنوع. اینها تزئینات شهرهایی هستند که برای رانندگان نیازمند و پراشتباه طراحی شدهاند. در دنیای خودروهای بدون راننده، ماشینها قوانین را بلدند و از آن تخطی نمیکنند. احتمالا تنها تابلویی که مورد نیازتان خواهد بود تابلوی زمان تقریبی ورود خودروهای عمومی است.
۸:مراکز تماس
خودروهای بدون راننده مصون از خطا نیستند. در صورتی که خودرو از کنترل خارج شد و در آن گیر کردید یا موانع پیشبینیناشدهای مثل تعمیرات و بازسازی جاده باعث شد به دردسر بیفتید، انسانها در مراکز تماس – احتمالا رانندگان سابق تاکسیهای اوبر – آمادهاند که کنترل خودرو را در دست بگیرند و شما را از ترافیک یا مشکلات دیگر نجات دهند.
۹: خیابانهای آرام فرعی
خبابانهای فرعی در شهرهای آینده اول به انسانها سرویس میدهند و بعد به خودروها. آنها دور رستورانها، مغازهها و مدارس پیچ خواهند خورد. در این خیابانها همه جا دارند: خودروهای بدون راننده، دوچرخهسوارها، اسکیتبازها و عابران پیاده. دیگر میتوانید بدون نگرانی وسط خیابان فرعی راه بروید و تصادف نکنید.
۱۰: خودروهای چندکاره
خودروهای بزرگ بدون راننده در زمانهای مختلف عملکردهای مختلف خواهند داشت: صبحها بچهها را به مدرسه میرسانند، در طول روز خریدهای خانه را تحویل میدهند، بعدازظهرها بچهها را از مدرسه برمیگردانند و آخر شب میهمانان جشن تولد در فلان کافه را به خانه برمیگردانند.
۱۱: ساختمانهای لابیدار
وقتی خودرو را در پارکینگ خانه پارک نمیکنید، هیچکس از طریق گاراژ وارد خانه نمیشود و اینجاست که لابیها رونق میگیرند. ورودی ساختمانها – از مجتمعهای مسکونی گرفته تا ادارات – بزرگتر، دلبازتر و پیچیدهتر خواهند شد.
۱۲: پهپاد پستچی
پهپادهای خیابانی نامهها را پخش میکنند یا خریدهای کوچک سوپرمارکتی را به خانهها میرسانند. پهپادهای پرنده سفارشهاي بزرگتر را حمل میکنند. پهپادها با پایان شیفت کاریشان به آشیانه برمیگردند که یک ون بدون راننده است.
