شهرهای آینده چه شکلی می شوند؟

شهرها مستقل از کشورها خواهند شد

 بیش از نیمی از جمعیت کره زمین در شهرها زندگی می کنند که احتمالا تا سال 2050 این رقم به 70 درصد افزایش می یابد. احتمالا افرادی که در شهرها زندگی می کنند، می خواهند بدانند در آینده شهرها چه شکلی می شوند و چه امکاناتی خواهند داشت. مجمع جهانی اقتصاد گزارشی درباره شهرهای آینده منتشر کرده است.

طبق این گزارش، شهرها 80 درصد ازتولید ناخالص داخلی جهانی را برعهده دارند. به طور مثال بوستون-نیویورک-واشنگتن بیش از 30 درصد از تولید سالانه ایالات متحده را ایجاد می کند.

موفقیت همیشه با هزینه همراه است و موفقیت در شهرها هم از این قاعده مستثنی نیست. الگوی مصرف بی رویه، تخریب محیط زیست و نابرابری ها تنها تعداد کمی از مسایل مربوط به شهرهای مدرن است. حالا در آینده دیجیتالی شدن هم به این ماجراها اضافه می شود.

شاید دیدن مگاشهرها وحشتناک باشد، اما شهرها تولیدات بیشتری دارند و آمارهایی مانند تولید ناخالص داخلی، دستمزدها، اختراعات، هزینه های تحقیق و توسعه را تغییر می دهند.

شهرها منابع کمتری را در زمینه زیرساخت ها و خدمات هدر می دهند که می تواند پاسخ مناسبی برای بزرگترین چالش های جهانی باشد. همچنین شهرها بهترین راه حل برای مسکن جمعیتی است که تا سال 2050 به 9.7 میلیارد نفر خواهد رسید. با دیجیتالی شدن هم مشکلات راحت تر حل خواهد شد.

در سال 2020 شاهد تولید اولین گروه از نسل «سی» (C) خواهیم بود. نسلی که به اتصالات مربوط است. به این ترتیب کل زندگی در احاطه دنیای دیجیتال خواهد بود. تا آن زمان، چهارمین انقلاب صنعتی هم رخ خواهد داد. انقلابی که به اتوماسیون، محاسبات ابری و هوش محیطی و هوش مصنوعی ختم می شود.

همچنین مطالعات اخیر نشان می دهد شهرها در ارتقای پرورش جامعه نقش مهمی دارند. خدمات اجتماعی و فضاهای مختلف و سیستم های آموزشی در این میان نقش مهمی بازی می کنند. دلبستگی در جامعه بازخورد مثبت دارد و با شادی عمومی، رشد تولید ناخالص داخلی و بسیاری دیگر از ویژگی های زندگی مدرن ارتباط دارد.

ظرفیت شهرها در فعالیت اقتصادی و نوآوری بی سابقه بوده است. در حقیقت امروز شهرها کاربرد بیشتری از کشورها دارند. البته که هنوز هم با تمام توان اقصادی شهرها، آنها گزینه های تسلط پایدار را ندارند: نفوذ سیاسی و حاکمیتی.

حتی در برخی موارد شهرها از دولت مرکزی هم تبعیت نمی کنند. به طور مثال نیویورک و سانفراسیسکو در کنار بیش از 380 شهر دیگر به توافقنامه پاریس متعهد هستند، حتی اگر ایالات متحده آن را رد کند. به این ترتیب مشخص است شهرها به دولت مرکزی نیاز ندارند تا بتوانند اقدامات مورد نظر خود را انجام دهند.