در جامعهای که به سمت خاکستری شدن میل میکند هزینههای سلامت یک مسئله است
«مراقبت در خانه» یکی از برنامههایی است که ژاپنیها برای نگهداری از افراد پیر در نظر گرفتهاند تا بتوانند هزینههای بیمارستانی را کاهش بدهند. همه میدانند که بیمارستانها هزینههای سنگینی به همراه دارند. مراقبت در خانه میتواند این هزینهها را به حداقل برساند.
ترجمه: نسیم بنایی/ آینده نگر / منبع اصلی: اکونومیست
یاسویوکو ایباراکی در اتاقی آفتابگیر در آپارتمان کوچکی در توکیو روی تختی دراز کشیده، چشمهایش را بسته و به سختی نفس میکشد. دکتر او یوکیو میازاکی هر شب به او سر میزند؛ از کلینیک به خانهاش میآید و او را معاینه میکند. دکترش امیدی به زنده ماندن ایباراکی ندارد. به نظر او مغز ایباراکی شدیداً آسیب دیده و تومور همهجایش را پوشاندهاست. او قدرت بلعیدن و حرف زدن را از دست دادهاست. همسر ایباراکی به کمک یک لوله به او غذا میدهد. زندگی برای این مرد به سختي میگذرد. برای همسرش هم زندگی سخت شدهاست. او مرد آرامی بوده که حالا در بستر بیماری و مرگ افتادهاست. اما ترجیح داده به جای بیمارستان در خانه بمیرد و به همین خاطر در خانه نگهداری میشود.
ژاپن بالاترین سطح امید به زندگی را در دنیا دارد. مردم در این کشور با نرخ 84 سال به عنوان نرخ امید به زندگی به حیات خود ادامه میدهند. این خبر خوبی برای مردم ژاپن است اما در عینحال به این معناست که سهم افراد پیر و مسن در جامعه آنها بالا میرود. در حال حاضر 28درصد از مردم ژاپن بالای 65سال سن دارند. در امریکا 15درصد و در آلمان 21درصد از مردم 65سال به بالا هستند. نکته مهمی كه در مورد افزایش تعداد افراد پیر وجود دارد این است که هزینههای سلامت و بهداشت آنها بالا میرود. سال گذشته دولت ژاپن 15تریلیون ین (138میلیارد دلار یا 15درصد از کلِ هزینههایش) را به سلامت و نگهداری افراد پیر اختصاص داد. بدهیهای عمومی نیز در این کشور به 250درصد از تولید ناخالص داخلی رسیدهاست. بدهیها همینطور در حال افزایش است. دولت به دنبال روشی برای کاهش هزینهها در این زمینه است. براساس برآوردهای دولت، اهمیت دادن به سلامت افراد یکی از مهمترین گزینههای پیش رو است.
همه ژاپنیها ماهانه مبلغی را برای طرح بیمه پرداخت میکنند. برخی این پول را از طریق حقوق خود پرداخت میکنند و برخی دیگر هم از طریق نظام شهرداری اقدام میکنند. در مقابل چیزی که دریافت میکنند بهداشت و درمان بهموقع است. آنها از دکترهای خصوصی و بیمارستان هم در صورت نیاز بهرهمند میشوند. ژاپن از سال 2000 برنامههایی را برای افراد پیر در نظر گرفتهاست. این برنامه برای کسانی است که بالای 65سال دارند و افرادی که 40ساله هستند باید در قبال آن پول پرداخت کنند. به این ترتیب بخشی از پول را مردم و بخش دیگر را دولت پرداخت میکند. براساس برآوردهای دولت هزینه سلامت فردی که بالای 75سال دارد سالانه 942هزار ین است. این رقم برای افراد عادی 221هزار ین در نظر گرفته شدهاست.
*مراقبت در خانه
ژاپن یکی از معدود کشورهایی است که موفق شده مسئله کهولت سن را مدیریت کند. این کشور به خوبی از عهده هزینهها برآمدهاست. بهویژه در توکیو شرایط مساعد به نظر میرسد. دولت برای هرکاری که انجام میدهد مبلغی را در نظر میگیرد و سعی میکند این مبلغ را به گونهای دریافت کند که به هیچکس فشار نیاید. به همین خاطر است که کسی از شرایط شکایت ندارد.
در حال حاضر ژاپن رتبه ششم را در رتبهبندیهای OECD در زمینه سهم سلامت در هزینه تولید ناخالص داخلی دارد. این کشور پشت سر فرانسه و امریکا قرار دارد. یعنی این کشورها بیش از ژاپن از تولید ناخالص داخلی خود به مسئله سلامت افراد جامعه اختصاص میدهند. البته این کشور از ایتالیا و کرهجنوبی جلوتر است. این دو کشور نیز هردو به سمت خاکستری شدنِ جمعیت میل میکنند. هزینههای شخصی نیز در حال افزایش است. در عینحال هزینههایی صرف بیماریهای خاصی نظیر آلزایمر و دیابت میشود.
ژاپن چند سالی است که روی برنامههای خاص کار میکند، برنامهای به نام مراقبت خانگی. این شرایط شاید برای افراد داخلِ خانه قدری سخت باشد اما افراد را از بیمارستان بینیاز میکند. همین امر نیز باعث شده که افراد زیادی از آن استقبال کنند تا بتوانند از این طریق هزینههای خود را کاهش بدهند. در واقع این برنامه برای کاهش هزینهها انجام شدهاست. احتمالاً ژاپن با همین برنامهها در زمینه مدیریت کهولت سن موفقترین کشور در آینده خواهد بود.
