از این رو سوئیس می کوشد با ایجاد یک ساز وکار ویژه، اقلام انسان دوستانه را به دست ایرانی ها برساند.
اگرچه ارسال این کمک ها به ایران کار سختی نیست اما مشکل اصلی در نظام پرداخت ها است که به دلیل تحریم های آمریکا دشوار شده است.
این در حالی است که پیش از امضای توافق هسته ای با ایران، چنین مکانیسمی وجود داشت و در واقع سوئیس به دنبال استفاده از همین تجربه برای عملی کردن چنین ساز وکاری است.
«فیلیپه ولتی» رئیس اتاق بازرگانی ایران و سوئیس و سفیر پیشین این کشور در تهران معتقد است؛ سوئیس به عنوان حافظ منافع آمریکا در ایران در موقعیت خوبی برای پیگیری این موضوع است.
به گفته وی اهمیت این موضوع به دلیل وضعیت انسانی ویژه در ایران محرز است و سوئیس به خاطر شهرت و توانایی که به عنوان میانجی گر دارد، از عهده چنین کاری بر می آید.
ولتی همچنین از عدم تمایل آمریکا به مقصر شناخته شدن در مرگ بیماران و کودکان بیمار ایرانی به دلیل کمبود دارو خبر می دهد.
از سوی دیگر «کلاود بگله» رئیس گروه خاورمیانه در پارلمان سوئیس ضمن استقبال از این طرح معتقد است چنین اقدامی به «قواعد مشخص و شفاف» نیاز دارد.
وی تاکید می کند هر چند ایران روزی به یک شریک تجاری و محل مناسبی برای سرمایه گذاری تبدیل خواهد شد، اما آنچه که در وضعیت کنونی اهمیت دارد، جدا کردن اهداف انسان دوستانه با مقاصد اقتصادی است.
به اعتقاد وی سوئیس باید مراقب باشد با نگاه اقتصادی به قضیه، خطر تحریم های آمریکا را برای خود نخرد.
با این حال «رونالد رینو بوشل» کارشناس سیاست خارجی «حزب محافظه کار مردم» می گوید با وجود چنین ریسکی، این اقدام همچنان برای سوئیس یک فرصت مناسب به شمار می رود.
وی بر لزوم همکاری تنگاتنگ سوئیس با آمریکا در این خصوص و انجام شفاف تمام امور تاکید می کند.
با تمام این مسائل، سفیر پیشین سوئیس در تهران بر این باور است که منافع این اقدام بشردوستانه با تمام خطرهای موجود، بیشتر از زیان های احتمالی آن است.
به گفته وی ایرانی ها فراموش نخواهند کرد که چه کسی در دوره سختی به آنها کمک کرده و تنهایشان نگذاشته است.
