تصميم‌گيري سرمايه‌گذاري با هوش مصنوعي

فناوري‌هاي نوين آينده صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري را خواهند ساخت

عملا با هوش مصنوعي، من گروپ به مجموعه‌اي از صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري الگوريتم‌محور تبديل شده بود و مشتريان اين صندوق كه پول‌هاي كلان خود را براي سرمايه‌گذاري وسط گذاشته بودند،

منبع:بلومبرگ/ترجمه:سعید ارکان زاده یزدی

لوك اليس، مديرعامل يكي از بزرگ‌ترين صندوق‌هاي پوشش ريسك جهان است كه به گفته خودش، «كارش اين است كه پلك روي هم نگذارد و همه زمينه‌هاي سرمايه‌گذاري را زير نظر داشته باشد.» صندوق پوشش ريسك تحت نظر او، گروه سرمايه‌گذاري «من گروپ» را راه‌اندازي كرده كه نقطه تمركز خود را روي هوش مصنوعي قرار داده است. صندوق‌های پوشش ریسک نهادهای سرمایه‌گذاری هستند که تفاوت‌های عمده‌ای با صندوق‌های سرمایه‌گذاری سنتی دارند که مهم‌ترین آنها عبارت‌اند از اینکه مجازند از ابزارهای متنوع‌تری نظیر فروش استقراضی و معامله روی ابزارهای مالی مشتقه براي کاهش ریسک و ارتقای بازده استفاده كنند، نهادهای ناظر بر بازار سرمایه اجازه نظارت بر فعالیت‌های مالی آنها را ندارند و تعداد محدودی از سرمایه‌گذاران خاص با سرمایه‌های کلان مجاز به سرمایه‌گذاری در این صندوق‌ها هستند.

شركت «من گروپ» نمونه‌اي از صندوق‌هاي پوشش ريسك است كه حدود 96 ميليارد دلار را تحت اختيار خود دارد و هوش مصنوعي را در مركز تصميمات خود قرار داده بود. البته بايد گفت اين صندوق از منابع خود روي هوش مصنوعي سرمايه‌گذاري نكرده بود بلكه اساسا كل فعاليت‌هاي خود را در اختيار هوش مصنوعي قرار داده بود. وضعيت سرمايه‌گذاري طوري شده است كه صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري، از جمله صندوق‌هاي پوشش ريسك، بايد سودهاي آني را جمع‌آوري كنند چراكه ممكن است همين سودها فردا تبديل به ضرر بشوند. به همين دليل، موسسه من گروپ نرم‌افزاري را نوشته بود كه با استفاده از فناوري هوش مصنوعي كار مي‌كرد و عملا تصميمات مربوط به سرمايه‌گذاري‌هاي مختلف را اين نرم‌افزار مي‌گرفت. به عبارت ديگر، اين صندوق سرمايه‌گذاري اختيار خود را به يك نرم‌افزار مجهز به فناوري هوش مصنوعي سپرده بود.

اين اختراع مثل يك جعبه سياه عمل مي‌كرد كه حتي مخترعان آن نيز كاملا نمي‌فهميدند چطور كار مي‌كند. رئیس اين صندوق مهندس نبود و در مواقعي كه صندوق بازده خوبي نداشت، تنها توجيهي كه براي سرمايه‌گذاران صندوق داشت اين بود كه «نمي‌دانم چرا اين اتفاق افتاد». همين اتفاقات افتاد كه باعث شد اين ‌نرم‌افزار از دور خارج شود و تا سال 2014 نرم‌افزار تصميم‌گيري درباره سرمايه‌گذاري در قرنطينه ماند. اما در اين سال، يك مدير ارشد سبد سهام كه داراي مدرك دكتراي منطق رياضي بود، به نام نيك گرنجر، تلاش كرد دوباره اين نرم‌افزار را آزمايش كند. او به اين سيستم هوش مصنوعي،‌ مقدار كمي پول براي يك سبد سهام اختصاص داد و سپس ميزان اين پول را بيشتر و بيشتر كرد. در هر مرحله،‌ اين برنامه سودده بود و به گفته گرنجر، تلاش مي‌كرد پولي را كه مي‌گيرد به بيشترين بازده برساند.

با گذشت زمان، گرنجر نقطه اتكاي شركت را بر فناوري بنا كرد. تا سال 2015، تقريبا نيمي از سبد سهام بزرگ‌ترين شركت‌هاي گروه سرمايه‌گذاري من گروپ با هوش مصنوعي تصميم‌گيري مي‌شد. در آن زمان، صندوق حدود 5.1 ميليارد دلار سرمايه را با استفاده از اين نرم‌افزار مديريت مي‌كرد كه البته كنترل سهم كمي از آن بر عهده هوش مصنوعي واقعي بود. به‌تدريج، در نقاط ديگري از اين شركت و نيز در كل صنعت صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري و صندوق‌هاي مديريت ريسك، هوش مصنوعي براي يافتن سريع‌ترين روش تجارت و خريد سهام مورد استفاده قرار داده شده است. هوش مصنوعي مقاطع حساس بازار را تشخيص می‌داد، نشست‌هاي خبري را رصد مي‌كرد و گزارش‌هاي اقتصادي را مطالعه مي‌كرد تا بتواند نشانه‌هايي را براي اینکه قيمت‌ها بالا مي‌روند يا پايين مي‌روند مشخص و آينده را پيش‌بيني كند و بر اساس اين پيش‌بيني‌ها براي خريد سبد سهام تصميم‌گيري كند.

عملا با هوش مصنوعي، من گروپ به مجموعه‌اي از صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري الگوريتم‌محور تبديل شده بود و مشتريان اين صندوق كه پول‌هاي كلان خود را براي سرمايه‌گذاري وسط گذاشته بودند، نگران اين بودند كه چقدر بايد به اين نرم‌افزارها اعتماد كنند. آن‌طور كه گفته شده است، در حال حاضر 12.3 ميليارد دلار از دارايي‌هاي صندوق‌هاي من گروپ به هوش مصنوعي مرتبط است. كل دارايي‌هاي تحت مديريت اين گروه از زماني كه در سال 2014 شروع به كار كرد، 77 درصد افزايش يافته است، در حالي كه دارايي‌هاي تحت اختيار نرم‌افزار و هوش مصنوعي بيش از 5 برابر شده است.

شركت من گروپ يكي از نمونه‌هاي صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري و صندوق‌هاي پوشش ريسك است كه تلاش مي‌كنند از تصميماتي كه هوش مصنوعي براي آنها مي‌گيرد بهره ببرند. در آينده،‌ صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري خيلي بيشتري به هوش مصنوعي اعتماد خواهند كرد و سرنوشت خود را به اين فناوري‌ خواهند سپرد. عملا ما در آينده وضعيتي را شاهد خواهيم بود كه صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري خارج از اختيار انسان با سبدهاي مختلف سهام، خريد مي‌كنند يا سهام خود را مي‌فروشند و خيلي كمتر از امروز، عوامل انساني در آنها دخيل خواهند بود.

منبع: بلومبرگ ماركتز