تفلیکس همان بلایی را سر تلویزیون می آورد که تلویزیون سر سینما آورد
تاریخ خودش را تکرار نمیکند. اما خیلی اوقات ریتم مشابهی با گذشته دارد: حالا، یک دهه بعد و در سال ۲۰۱۸ نتفلیکس و دیگر سرویسهای پخش فیلم و موسیقی اینترنتی در حال ضربه زدن به صنعتی دیگر هستند. آنها کسبوکار کرایه دیویدی را به نابودی کشاندند و حالا هدف بسیار بزرگتری دارند: تسخیر اکوسیستم یک تریلیون دلاری هالیوود.
آینده نگر/ منبع: فوربز
مارک تواین گفته بود: «تاریخ خودش را تکرار نمیکند. اما خیلی اوقات ریتم مشابهی با گذشته دارد.» اگر میخواهید بدانید به کدام سمت در حرکتیم – و حالا کجا ایستادهایم – بهتر است کمی به عقب برگردیم.
در اول دسامبر ۱۹۴۵ برای اولین بار در تاریخ یک مسابقه فوتبال امریکایی به طور مستقیم از تلویزیون پخش شد. مشکل اینجا بود که کسی آن را تماشا نکرد. در ۱۹۴۵ تلویزیونها صفحه نمایش کوچکی داشتند و به طرزی باورنکردنی گران بودند. برای مثال یک تلویزیون ۱۰ اینچی برای شما ۵۹۵ دلار آب میخورد – چیزی معادل ۸۳۰۰ دلار امروز. در آن زمان غولهای صنعت سینما، تلویزیون را شکستی خندهآور به حساب میآوردند.
داریل زانوک، بنیانگذار فوکس قرن بیستم، در ۱۹۴۶ پیشبینی مشهوری کرد: «تلویزیون دوام نمیآورد چون مردم خیلی زود از هر شب زلزدن به یک جعبه تختهای خسته میشوند.» خب اینطور نشد. تا ۱۹۶۰ حدود ۵۰ میلیون تلویزیون وارد خانههای امریکا شده بود. امروز طبق برآورد مرکز نیلسن حدود ۹۹ درصد خانههای امریکایی یک تلویزیون دارند.
نکته اینجاست که موج کنونی – سیستمهای اینترنتی پخش محتوا – به طرز جالبی به اختلال بازار در دوران معرفی تلویزیون در دهه ۱۹۴۰ میلادی شباهت دارد.
هردو موج به طور ریشهای سه بخش بازار را از نو تعریف کردند: پلتفرمهای محتوا، مدلهای تجاری و عادات مصرفکنندگان را. هردو موج ابتدا با بدبینی و بیاعتنایی مدیران رسانههای جریان غالب روبهرو شدند. جیم کیس، مدیرعامل وقت غول کرایه دیویدی بلاکباستر در امریکا در سال ۲۰۰۸ گفته بود: «به لحاظ رقابتی نتفلیکس حتی در صفحه رادار ما ظاهر نشده.» بلاکباستر در سال ۲۰۱۰ ورشکست شد!
تاریخ خودش را تکرار نمیکند. اما خیلی اوقات ریتم مشابهی با گذشته دارد: حالا، یک دهه بعد و در سال ۲۰۱۸ نتفلیکس و دیگر سرویسهای پخش فیلم و موسیقی اینترنتی در حال ضربه زدن به صنعتی دیگر هستند. آنها کسبوکار کرایه دیویدی را به نابودی کشاندند و حالا هدف بسیار بزرگتری دارند: تسخیر اکوسیستم یک تریلیون دلاری هالیوود.
هالیوود در طول سالهای اخیر نتوانسته از شر مدل تجاری قبلی خلاص شود، نتوانسته دست به ابداع بزند و اجازه داده تازهواردها سهم بزرگی از بازارش را از چنگش خارج کنند. هالیوود آنقدر بد بازی کرده که حالا اگر ببازد بد میبازد.
در میان سرویسهای پخش اینترنتی، نتفلیکس جایگاهی مجزا دارد. این شرکت توانسته سیستم تجاری هالیوود را با ارائه مقادیر خارقالعادهای محتوای عالی با حق اشتراک ماهیانه بسیار پایین به چالش بکشد. آنها نهفقط فیلمهای دیگران را پخش میکنند، که توانستهاند در فرصتی کوتاه و در مقیاسی عظیم به خرید و تولید فیلم بپردازند.
در سال ۲۰۱۷ نتفلیکس ۶.۲ میلیارد دلار برای تولید فیلم و خرید برنامههای دیگران خرج کرد. برنامه آنها برای سال ۲۰۱۸ تمرکز روی سریالها و فیلمهای غیرامریکایی بوده است و آنها دلیل خوبی دارند: بازار غیرامریکایی جای فراوانی برای رشد دارد. طبق برآورد مورگان استنلی طی دهه آینده تعداد مشترکان نتفلیکس به ۳۰۰ میلیون خواهد رسید. طبق برآوردهای ما در فوربز این رقم میتواند خیلی بیشتر از این باشد.
رید هستینگز، مدیرعامل و بنیانگذار نتفلیکس اعلام کرده در سال ۲۰۱۸ بیش از ۱۰ میلیارد دلار روی تولید محتوای جدید هزینه و ۸۰ فیلم و ۳۰۰ سریال جدید پخش خواهد کرد. این را مقایسه کنید با تولید ۶ استودیوی اصلی هالیوود که در سال ۲۰۱۷ جمعا ۷۵ فیلم سینمایی تولید کردند.
حدود ۱۰ سال طول کشید تا نتفلیکس ۱۰۰ میلیون مشترک اولش را به دست آورد. ۱۰۰ میلیون مشترک بعدی فقط ۲ سال طول خواهد کشید. هالیوود و تلویزیونهای کابلی اگر به همین روش ادامه دهند و نتوانند راهحل رادیکالی پیدا کنند، بازی را میبازند. حالا با اطمینان میتوان نام نتفلیکس را کنار اپل، مایکروسافت، گوگل و آمازون قرار داد. انقلاب دیجیتال فراگیرتر میشود، قربانی میگیرد و فرصتهای عظیم میآفریند. حالا زمان فکر کردن به مهمترین سوال این سالهاست: کسبوکار شما بخشی از این انقلاب است یا جزو قربانیان آینده آن؟
