مشکلاتی که در استفاده از اینترنت پیش خواهد آمد مثل ویروسها نسلهای جدیدتری خواهد داشت
اینترنت بیش از همیشه در زندگی افراد و اقتصادها و جامعه وارد شده و در آینده نیز این میزان نفوذ بیشتر میشود. بنابراین برای کسانی که کسبوکار یا زندگی خود را روی اینترنت بنا میکنند، روندهای آسیبزای آن نیز واجد اهمیت است.
منبع گاردین/ ترجمه:آینده نگر
مطالعات اخیر دانشمندان در حوزه عصبشناسی به این نتیجه رسیده است که اینترنت میتواند وضعیتهای روانی جدیدی مثل سندروم خودبیمارپنداری سایبری یا سندروم تلنبارکردن سایبری در کاربران به وجود بیاورد. بیش از 20 سال است که گفته میشود اینترنت کاربران را با مشکلات عصبی و روانی مواجه میکند و معمولا این مشکلات شامل بیخوابی و بیاشتهایی و استرسها بوده است. اما حالا وقت این رسیده که گفته شود اگر به همین ترتیب اینترنت وارد زندگی ما شود و گسترش یابد، بیماریها و سندرومهای جدیدی نیز در زندگیهای آینده ما خود را نشان میدهند که امروزه خیلی رواج ندارند.
اکنون کارشناسان در حال تحقیقات بیشتر روی فهم تعدادی از مشکلات هستند که همین حالا هم برای کاربران اینترنتی وجود دارد و ممکن است برای آنها خطر بیشتری به وجود بیاورد. همچنین این تحقیقات کمک میکند تا دانشمندان بهتر بتوانند دریابند که چطور به افراد کمک کنند. اخیرا شبکه تحقیقاتی استفاده آسیبزا از اینترنت در اروپا برنامهای دارد که مشکلات موجود در این حوزه را به آزمایش دوباره بگذارد و مواردی را که به سلامتی در حوزه اینترنت مربوط است، مثل شرطبندی یا گیم اینترنتی را دقیقتر زیر نظر بگیرد. در میان انبوه مسائل روانی و جسمی که به اینترنت مربوط است، دانشمندان امیدوارند که در آینده به جزئیات بیشتری درباره اختلال رفتاری «سایبر هوردینگ» و «سایبر کندریا» دست پیدا کنند. سایبر هوردینگ یا تلنبار کردن سایبری نوعی اختلال است که فرد بسیاری از موارد و محصولات آنلاین در کامپیوتر خود را در جای دیگری ذخیره میکند و مثل اشیائی که بهطور وسواسگونهای به آنها علاقه دارد و میخواهد در کنارش باشند، اصلا دلش نمیخواهد که این خرتوپرتهای آنلاین را حذف کند یا کناری ذخیره کند. سایبر کندریا هم نوعی خودبیمارپنداری است که کاربر مبتلا به آن میکوشد مدام با جستوجو در موتورهای جستوجو یا دیدن وبسایتها جزئیاتی درباره مشکلات مربوط به سلامتیاش پیدا کند یا با استفاده از اینترنت مطمئن شود که فرد سالمی است و دچار علایم یک بیماری خاص نیست.
پروفسور نائومی فینبرگ از دانشگاه هرتفوردشایر میگوید: «آنچه بیماریهراسهای سایبری انجام میدهند این است که در دایرهالمعارفها و لغتنامههای پزشکی و نظایر آنها، در جستوجوی نشانههایی هستند که فکر میکنند در بدنشان جدی است. البته، با تکامل منابع آنلاین، مردم حالا در اینترنت درباره این نشانهها و دردهایی که بالقوه میتواند نشاندهنده یک بیماری جدی باشد جستوجو میکنند.» او میگوید این اختلال رفتاری و عصبی احتمالا در حال حاضر خیلی جدی گرفته نمیشود: «فکر میکنم این کار رایجتر از چیزی است که ما فکر میکنیم. من خودم بارها این موارد را در مطبم دیدهام.» او میافزاید: «تلنبار کردن سایبری هم مشکل دیگری است که محققان برنامهریزی کردهاند تا در آینده بیشتر درباره آن بدانند: «درباره این مشکل نیز هیچکس نمیداند که چقدر شایع است و چقدر میتواند توسعه پیدا کند و مشکل بسازد.»
فینبرگ میگوید که در حال حاضر، مشخص نیست که چنین مسائلی فقط «نسخههای دیجیتال» وضعیتهای روانی دوران آنالوگ باشد. اما این مسائل ارزش وقت گذاشتن محققان و تحقیق را دارد و میارزد که زیر ذرهبین قرار بگیرد. او میگوید: «تحقیقات آینده در این حوزه میتواند به این نتیجه منجر شود که اختلالات دیگری هم کشف شود یا حتی ممکن است که بر اساس یافتههای آینده، تشخیصهای بهتری برای بیماریهای سایبری و درمانهای موثرتری برای آنها به دست بیاید.»
چون هنوز اختلالات جدید اینترنتی کاملا مشخص نشده، معلوم هم نیست که اختلالات جدید دارای خاصیت اعتیادآور هستند یا اینکه فقط نوعی اختلال وسواسگونه به شمار میروند. اینکه بدانیم آنها اعتیادآورند یا وسواسی، برای مداوایشان دارای اهمیت زیادی است. همچنین روشن نشده است که اختلالات جدید اینترنتی دارای اثرات بلندمدت است یا اینکه در کوتاهمدت اثر خود را روی فرد میگذارند و بعد تمام میشوند.
آنچه برای دانشمندان جذاب است این است که اول بیماریهای جدید را که در دوران سایبری کاربران را گرفتار میکند مشخص کنند و سپس دریابند که کدام بیماران با چه مشخصاتی نسبت به این بیماریها آسیبپذیری بیشتری دارند و بنابراین شاید درمان این بیماریها با توجه به درجهبندیهای افراد صورت پذیرد. البته محققان تاکید کردهاند که درمان برخی از این بیماریها ممکن است خیلی طول بکشد و تا همه ابعاد یک بیماری مشخص نشود، نمیتوان بهطور کامل آن را مهار کرد.
