پژوهشگران “دانشگاه اودینه”(University of Udine) ایتالیا در این پروژه، بیمارانی که سرطان آنها طی جراحی به طور کامل رفع نشده بود، مورد بررسی قرار دادند. آنها باور دارند که ممکن است یافتههای این پژوهش بتوانند درمان و پیامدهای حاصل از آن را برای بیماران تغییر دهند.
دکتر “مارکو تروو”(Marco Trovo)، مدیر بخش پرتودرمانی دانشگاه اودینه و سرپرست این پژوهش گفت: در حال حاضر، نیاز به درمانهای مؤثرتر برای مزوتلیوما احساس میشود. اگرچه این بیماران معمولاً مورد جراحی قرار میگیرند اما حذف کامل تومور، اغلب امکانپذیر نیست.
وی افزود: بیماران مبتلا به مزوتلیوما، گاهی اوقات برای کنترل نشانههای بیماری مورد پرتودرمانی قرار میگیرند. پرتودرمانی در چند سال گذشته، پیشرفت چشمگیری داشته است؛ در نتیجه ما قصد داریم از آن برای پیشگیری از گسترش سرطان و رسیدن آن به بافتهای نزدیک استفاده کنیم و امکان نجات بیماران را افزایش دهیم.
پژوهشگران در این پروژه، ۱۰۸ بیمار مبتلا به مزوتلیوما را بین سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ مورد بررسی قرار دادند. همه بیماران پس از طی کردن دوره پرتودرمانی، تحت عمل جراحی قرار گرفتند تا بافتی که تومور در آن قرار دارد برداشته شود.
۵۸ درصد از بیمارانی که در این آزمایش، پرتودرمانی را به شکل تهاجمی دریافت کرده بودند، تا دو سال بعد هم زنده ماندند؛ در حالی که این میزان، در بیمارانی که پرتودرمانی را تنها مانند یک تسکیندهنده دریافت کرده بودند، به ۲۸ درصد میرسید.
تروو افزود: این پژوهش نشان میدهد که به کار بردن این نوع از پرتودرمانی برای بیماران مبتلا به مزوتلیوما که تنها بخشی از تومورهای آنها طی جراحی برداشته شده، مؤثر و نتیجهبخش است. ما باور داریم که این روش درمانی میتواند یک راهبرد استاندارد برای درمان این بیماران باشد.
