در سیستم دارویی کشور تا حدی میتوانید رشد کنید، برای رشد بیشتر باید به جاهای خاصی وصل باشید!
زمانی که در سازمان غذا و دارو بودم به همکارانم گفتم در کف اتاق شما پر دُم است، اگر میخواهید پای خود را روی دُم کسی بگذارید ببینید تواناییاش را دارید یا خیر.
زمان آن رسیده هر کس به وظایف خودش برگردد. یعنی میتواند تهدیدات کنونی را به فرصت تبدیل کرد. کمیسیون قانونی باید به بیمه بازگردد. کمیسیون ساخت و ورود اصلا ضابطه ندارد و سندیکای صنایع دارو نسبت به این موضوع معترض است.
در خیلی از موارد مدیران سازمان میدانند باید چه کار کنند اما نمیتوانند آن کار را انجام دهند!
معضل اصلی صنعت دارو عدم وجود صدای واحد است. هر بخش از این صنعت حرف خود را میزند.
وزارت بهداشت خود را متولی دارو نمیداند چرا که صداهای مختلفی از این حوزه شنیده میشود.
بهعلت تشتت صداها در حوزه دارو بحث تاسیس فدراسیون داروسازی در فرهنگستان علوم پزشکی در حال پیگیری است تا صدای واحد در این حوزه ایجاد شود و آقای کبریاییزاده هم مسوول راهاندازی آن شدهاند.
سازمان غذا و دارو باید به وظایف رگولاتوری خود برگردد.
بیمار هیچ جایگاهی در سیاستگذاریهایمان ندارد.
وضعیت شفافیت و پاسخگویی در نظام دارویی اصلاح شود، بسیاری از مشکلات حل میشود.
قانون “آیپی رایت” مصوب سال سال ۸۸ مجلس است اما سازمان غذا و دارو حتی به آن نگاه هم نمیکند. طبق این قانون اجازه نداریم به دارویی که پتنت است، مجوز بدهیم.
